NIEUWS

boostvakantie voor hersteloperatie

13 Aug 2014

Water

Toch maar die afspraak gemaakt bij de huisarts waar ik al zolang tegenop hikte. Ik voelde al jaren dat het niet goed zit tussen mijn benen. Pijn bij het vrijen, contactbloedingen…en werd van kwaad tot erger. Inmiddels heb ik chronisch buikpijn in het gebied van mijn baarmoeder. Het oordeel van de huisarts, die met zo’n eendenbek toch moést kijken was verpletterend. Het hele orgaan is verzwakt en verzakt. door zowel verkrachtingen als bevallingen. Het weefsel is zo aangedaan dat het mijn lichaam wil gaan verlaten en dat doet zo veel pijn. Ook de endeldarm is verzwakt, verzakt als gevolg van verkrachtingen, zoals je in mijn boek Gegrepen hebt kunnen lezen. Ook de endeldarm heeft mijn lichaam verlaten en dat maakt de pijn niet minder, en dan heb ik nog niet over schaamte gesproken…. want jezus: hoe leg je dat je vrienden en familie uit?

Eind augustus moet ik naar een gespecialiseerde gynaecoloog. De huisarts heeft mij voorbereid op de grote kans dat er een vaginareconstructie gedaan moet worden, al dan niet in combinatie met een endeldarmreconstructie.  Ik vind dit, na alle ellende, echt zo erg dat ik met mijn beste wil niet meer wist hoe ik hier nog mee verder moest leven. Ik ben immers al depressie, onlangs opgeschaald naar “ernstig depressief met suïcide gevaar” ( –> labeltjes zeggen mij niet veel hoor).

Ik moest nadenken, slapen, schrijven, uitrusten en ontspannen. Hoe kan ik in Godsnaam ontspannen?? Warm water. Water is het enige – buiten mijn zware slaaptabletten dat mij kan doen ontspannen.  In overleg met mijn echtgenoot boekte ik een reis naar Spanje, alwaar ik dit nu schrijf. Een medicinale spa van 11.000 m2  met artsen aanwezig voor het geval dat. In eerste instantie baalde ik van de noodzaak maar nu heb ik het geaccepteerd en ben ik blij dat ze er zijn. Zéker nadat ik vlak voor vertrek een telefoontje kreeg van een dienstdoend psychiater die de uitslagen van mijn bloed had gekregen: ik nader een lithiumvergiftiging. Jawel, kan er ook nog wel bij.. Gelukkig kunnen ze artsen, als ik achteruit ga mijn bloedwaarden controleren. De dames van organisatie Spa In Spain waren zo lief mijn medische verhaal in het Spaans te vertalen zodat ik nu “veilig” hier kan verblijven.

Veilig, daar noem ik wat. Het is zo heerlijk om niet met een noodtelefoon te lopen. Niet opletten en omkijken buiten.  Het is hier stil, als enige Nederlandse zeg ik letterlijk geen woord: and I love it!  Mijn woorden komen op het papier tot uiting. Zoals de foto die ik maakte in dit bericht. Een klein badje hier in Spanje waar je alleen het frisse water voelt, kabbelend water hoort en vogeltjes hoor zingen.

Deze week ga ik boosten. Mijn behoeften opzoeken en waarmaken. Uitrusten en sterk worden, er is nog een zware weg te gaan..

Love… Femke