NIEUWS

Gesprekstherapie wanneer praten moeilijk is

12 Mei 2016

Je maakt één of meerdere traumatische ervaringen mee en bent zo bang en radeloos, dat je besluit voorlopig te zwijgen. Of je schaamt je, je bent bang voor eerwraak of het zwijgen wordt je door iemand letterlijk opgelegd. Wetende dat je beroep kunt doen op de GGZ is de drempel toch al snel te hoog, veel te hoog, om deze stap te nemen; want dan moet je praten. 

Problematisch is dat, buiten het vergaan van bewijsmateriaal, met het verstrijken van weken, maanden en vaak jaren het steeds moeilijker zal worden het verhaal ooit nog aan iemand te vertellen.

Drempel

Na eenzaam lijden komt er een moment dat het je te veel gaat worden, je geen uitweg ziet of juist de moed hebt gevonden het verleden te willen verwerken. De vraag “wat is er met je gebeurd” lijkt onvermijdelijk maar je hebt hoop dat de therapeuten van een specialistische afdeling vaker cliënten zien die sommige dingen nu eenmaal niet kunnen vertellen en hier op in kunnen spelen. Niet op de eerste dag misschien, de vertrouwensrelatie opbouwen wordt niet overgeslagen. Wanneer stabilisatie het eerste behandeldoel is, kunnen sterke triggers tijdens de sessies worden omzeild. Komt het echter aan op verwerkingsgerichte therapie, is minimaal spreken over het trauma niet te vermijden.

 

Wegbezuinigd

Een aantal jaren geleden was het in nagenoeg alle instellingen voor geestelijke gezondheidszorg mogelijk om met behulp van non-verbale therapieën de cliënt de mogelijkheid te geven om op een andere manier details over de traumatische gebeurtenis(sen) te delen.
 Door bezuinigingen zijn er op dit moment nauwelijks mogelijkheden om non-verbale ondersteuning te bieden !!  Zeker niet tijdens de individuele sessies verwerkingsgerichte therapie.

PMT (psychomotorische therapie) is veelal het enige dat er nog is. Gelukkig, want het zou een catastrofe zijn voor psychotraumazorg als ook deze vorm van therapie er niet meer is.

IMG_1014

Geen behandelaanbod?

Voor een aanzienlijke groep cliënten is behandeling nu geen optie. Zij durven niet te spreken over hun trauma, kunnen bepaalde woorden niet benoemen en zijn niet in staat zelf onderwerpen aan te snijden waarvan men last heeft. Er zijn momenteel behandelingen die hierdoor vastlopen of eindigen zonder het gewenste resultaat.

 

Handreiking individuele gesprekken

Om hulpverlening op afdelingen voor psychotrauma ook toegankelijk te maken voor degenen die niet goed kunnen benoemen wat er is gebeurd, is ondergetekende begonnen met een schrijven van een handreiking. In dit document staan een aantal mogelijkheden van hoe non-verbale elementen geïntegreerd kunnen worden in de individuele sessies gesprekstherapie.

 

TraumaMist

In de cursus die ik op dit moment ontwikkel: ‘TraumaMist’, kan in een kleine groep onder leiding van ondergetekende de eerste stilte worden doorbroken, o.a. met non-verbale elementen. Men leert het eigen verhaal te delen op een veilige wijze. De handreiking voor individuele therapie is een afgeleide van TraumaMist.

 

Geïnteresseerd?

Email f.alsemgeest@psyq.nl om op de hoogte te blijven van deze handreiking:

 

 

Femke Alsemgeest
Ervaringsdeskundige PsyQ
Afdeling psychotrauma
Lid specialismegroep Trauma en Dissociatie